กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มาหาเครื่องเคลือบหรือ” ตาแก่สูบบุหรี่ยาแห้งเข้าไปหลายครั้ง พลางเหลือบตามองเจียงเยวี่ยด้วยดวงตาขุ่นมัวของคนชรา แววตาฉายความเจ้าเล่ห์ “แบบไหนล่ะ”
เจียงเยวี่ยได้ยินตาแก่พูดเช่นนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที หรือว่าสถานีรับของเก่าจะมีเครื่องเคลือบลายครามยุคหยวนอยู่จริง ๆ
“ก็แบบพื้นสีขาว ด้านบนมีลวดลายสีน้ำเงิน” เจียงเยวี่ยอธิบายคร่าว ๆ เธอไม่กล้าบอกละเอียดเกินไป แม้ตอนนี้จะเป็นช่วงปี 1970 กว่า ๆ แล้ว แต่ขนบธรรมเนียมของผู้คนก็ยังคงอนุรักษนิยม ประชาชนใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง โดยเฉพาะเรื่องคำพูดและการกระทำ เจียงเยวี่ยเองก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับท้องถิ่น จะทำตัวโดดเด่นเกินไปไม่ได้
ตาแก่ไม่พูดอะไร ผ่านไปครู่ใหญ่จึงพ่นควันออกมาเป็นวง แล้วเอ่ยอย่างเชื่องช้า “ไม่มี!”