กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“รังแก!”
เดิมทีเจียงเยวี่ยอยากบอกว่ากลัวหนิงหนิงจะถูกทารุณ แต่ลึก ๆ ก็ยังรู้สึกผิดอยู่บ้าง เกรงว่าคนอื่นจะเชื่อมโยงมาถึงตัวเธอเอง ดังนั้นเมื่อคำพูดจวนจะหลุดออกจากปาก เธอจึงเปลี่ยนเป็นคำว่า “รังแก”
ทันทีที่เจียงเยวี่ยพูดจบ เสียงร้องไห้ก็ดังมาจากในลานบ้าน
“ยัยเด็กโง่ ในมือเธอคืออะไร? เอามาให้ฉันดู!”
“เด็กโง่อย่างเธอจะเล่นอะไร? ยิ่งเล่นก็ยิ่งโง่! ยังไม่เอามาให้ฉันอีก!”
“ห้ามร้องไห้! ถ้ายังร้องอีก ฉันจะตัดหูเธอ!”