กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่เคยชินกับการตื่นตอนตี 5 ครึ่ง ออกไปวิ่งครึ่งชั่วโมงแล้วค่อยกลับมาทำอาหารเช้า
เช้าตรู่ฟ้ายังสลัว กู้เหย่เปิดประตูแล้วมองไปฝั่งตรงข้ามตามสัญชาตญาณ ประตูห้องของเจียงเยวี่ยปิดสนิท ช่องประตูมืดสนิท ดูท่าเธอยังหลับไม่ตื่น
กู้เหย่สวมรองเท้า รัดเข็มขัดพลางเดินออกไป ตอนเปิดประตูห้องโถง เขาระมัดระวังมากแล้ว แต่บานประตูก็ยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด
กู้เหย่ชะงัก เหลือบมองไปทางห้องของเจียงเยวี่ย เมื่อเห็นว่าไม่มีความผิดปกติ เขาจึงเปิดประตูแล้วออกไปอย่างแผ่วเบา
ในจังหวะที่กู้เหย่ปิดประตูรั้ว ไฟในห้องของเจียงเยวี่ยก็สว่างขึ้น