เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 367 - จอมพ่นด่าอันดับหนึ่งแห่งสำนักหยูถูกตอกกลับจนกระอักเลือด
"ฮ่าๆ ท่านอาจารย์มีความรู้กว้างขวาง ทัศนะแปลกใหม่ไม่ซ้ำใคร ชวนให้ผู้คนเลื่อมใสยิ่งนัก"
"ตัวข้าความรู้น้อยด้อยปัญญา มีเรื่องหนึ่งอยากจะขอคำชี้แนะจากท่านอาจารย์ ลองคิดดูว่าปฐมจักรพรรดิเกาจู่และเหล่าผู้กล้าผู้ร่วมสร้างแว่นแคว้น ในอดีตต่างมีชาติกำเนิดเช่นไร พอจะช่วยคลายความกังขาให้ข้าได้หรือไม่"
เวลานี้กระบี่ของหมีเหิงชักออกจากฝักแล้ว หลิวเย่าเองก็พร้อมเผยคมกระบี่เช่นกัน ต่อกรกับคนพรรค์นี้ การปะทะคารมมิอาจตัดสินแพ้ชนะ ผลลัพธ์ยังยากจะคาดเดา
หมีเหิงอ่านตำรามานับหมื่นเล่ม ประวัติความเป็นมาของฮั่นเกาจู่และเหล่าขุนนางผู้ก่อตั้งย่อมกระจ่างแจ้งในใจ
หลิวปังในอดีตเป็นเพียงเด็กเหลือขอแถบชนบท ต่อมาได้เป็นหัวหน้าด่านตรวจตำบลซื่อสุ่ย เซียวเหอและเฉาชานเดิมเป็นเพียงเสมียนชั้นผู้น้อยไร้ชื่อเสียงในศาลาว่าการ ฝานไคว่มีชาติกำเนิดเป็นคนเชือดสุกร ถือมีดปังตอด้วยท่วงท่าดุดัน โจวโป๋เคยเป็นนักเป่าปี่กลองประโคมในงานแต่งงานและงานศพตามบ้านนอก กว้านอิงเป็นพ่อค้าเร่ขายผ้าตามตรอกซอกซอย เซี่ยโหวอิงเป็นคนขับรถม้า
ที่เหลืออย่างหานซิ่น เฉินผิง อิงปู้ หวังหลิง ลู่เจี่ย หากไม่เป็นชาวนาผู้ทำกินบนที่ดินตนเอง ก็เป็นคนเร่ร่อนพเนจร ไม่มีผู้ใดมีชาติกำเนิดสูงส่งแม้แต่คนเดียว
กล่าวได้ไม่เกินเลยว่า ชาติกำเนิดและภูมิหลังของฮั่นเกาจู่หลิวปังรวมถึงเหล่าผู้ร่วมก่อตั้งแผ่นดิน เมื่อเทียบกับเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ใต้บัญชาของหลิวเย่าแล้ว ยังนับว่าด้อยกว่าเสียด้วยซ้ำ