เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 - ความตั้งใจของผางถ่ง
ภายในเมืองสวีชาง ฝูงชนหลั่งไหล คึกคักมีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง
ผางถ่งจ้องมองฝูงชนที่ขวักไขว่ไปมาไม่ขาดสาย มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย พยักหน้าเบาๆ
"ข้าเดินทางรอนแรมมาตลอดเส้นทาง พบเห็นเพียงราษฎรอยู่อาศัยและประกอบอาชีพอย่างสงบสุข ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความพึงพอใจและความสงบ ขบวนพ่อค้าสัญจรไปมาไม่ขาดสาย ดั่งเมฆาที่พัดผ่านตรอกซอกซอย บรรยากาศของที่นี่ปลอดโปร่ง ระเบียบวินัยเข้มงวด แม้แต่สองข้างทาง ก็แทบไม่พบเห็นเงาร่างของขอทาน ช่างเป็นทัศนียภาพที่หาได้ยากจริงๆ"
ภายในใจของผางถ่งอดไม่ได้ที่จะเกิดความประหลาดใจขึ้นมาบ้าง ต้องรู้ไว้ว่าเมืองสวีชางแห่งนี้เป็นเพียงที่พำนักชั่วคราวเท่านั้น ทว่ากลับแสดงภาพความเจริญรุ่งเรืองอันไม่ธรรมดาเช่นนี้ออกมาแล้ว ไม่ด้อยไปกว่าเมืองเซียงหยางอันโอ่อ่าเลยแม้แต่น้อย
และสิ่งที่ทำให้ผางถ่งประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม คือการจัดผังถนนหนทางของเมืองสวีชางได้รับการออกแบบอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ทอดตัวตรงทั้งแนวตั้งและแนวนอน ประดุจกระดานหมาก รถเกวียนที่เข้าเมืองล้วนแล่นชิดซ้าย ส่วนที่ออกจากเมืองล้วนแล่นชิดขวา ความเป็นระเบียบเรียบร้อยเช่นนี้ น่าทึ่งยิ่งนัก