เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 335 - ประจันหน้าหม่าเชา
หลายวันต่อมา หนังสือท้าประลองอันหนักอึ้งฉบับหนึ่งตกมาอยู่ในมือของหลิวเย่า เขาค่อยๆ คลี่ออก สายตากวาดมองผ่านตัวอักษร จากนั้นก็ส่งหนังสือท้าประลองฉบับนี้จากหม่าเถิงให้แก่กัวเจียกุนซือข้างกาย
กัวเจียรับไป สายตาคมกริบกวาดอ่านอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง มุมปากยกยิ้มบางๆ
"นายท่าน ดูเหมือนว่าในใจของหม่าเถิงจะยังคงมีความระแวงสงสัยในตัวพวกเราอยู่บ้าง"
"หมายความว่าอย่างไรหรือ" หลิวเย่าขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาแฝงความสงสัย หันไปมองกัวเจีย
กัวเจียลูบเครายาวเบาๆ ค่อยๆ อธิบายว่า
"พูดให้ชัดเจนก็คือ หม่าเถิงเพียงแค่อยากจะอาศัยมือของนายท่าน เพื่อสร้างฐานะและตำแหน่งที่สูงส่งยิ่งขึ้นให้แก่ตนเองเท่านั้น"
"ในเวลานี้ พวกเขาอาศัยกำลังของตระกูล การจะขอตำแหน่งโหวใต้บังคับบัญชาของท่านย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย แต่หม่าเถิงมีความทะเยอทะยานสูง สิ่งที่เขาปรารถนา คือการให้ขุนพลผู้กล้าใต้บังคับบัญชาของเขาสามารถสร้างผลงานการศึกอันเกรียงไกรบนสมรภูมิ เพื่อใช้สิ่งนี้เป็นข้อต่อรอง แลกเปลี่ยนอำนาจและตำแหน่งที่สูงส่งยิ่งขึ้น"
"ในอดีต หลี่ว์ปู้ผู้มีบรรดาศักดิ์เวินโหว มีความกล้าหาญไร้ผู้ต่อต้าน แต่สุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงใต้คมดาบของท่าน หากเอ่ยถึงวิชาการต่อสู้ หากท่านถ่อมตนเป็นอันดับสอง ในใต้หล้านี้จะมีผู้ใดกล้าอ้างตนเป็นอันดับหนึ่งเล่า"
"ลองคิดดู หากในเวลานี้บนสมรภูมิ มีขุนพลคนใดสามารถท้าประลองกับท่านตรงๆ แล้วคว้าชัยชนะมาได้ ชื่อเสียงของเขาย่อมรุ่งโรจน์ดุจตะวันเที่ยงวัน ขจรขจายไปทั่วทั้งสี่คาบสมุทรอย่างรวดเร็ว"