เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 - โศกนาฏกรรมของเฉาซง
ขุนนางแห่งเหลียวตงเมื่อได้ยินถ้อยวาจาของหวังเลี่ย ต่างจมดิ่งสู่ความเงียบงันครุ่นคิด ภายในห้องประชุมเงียบสงัด มีเพียงเสียงสายลมพัดผ่านหน้าต่างแว่วมาเป็นครั้งคราว คล้ายกำลังบรรเลงคลอไปกับบรรยากาศอันหนักอึ้ง
วาจาของหวังเลี่ยเปรียบเสมือนสายลมหนาวเหน็บในเหมันตฤดู เสียดแทงเข้าไปในขั้วหัวใจของทุกคน ทำให้ผู้คนอดมิได้ที่จะกังวลเหงื่อตกต่ออนาคตของเหลียวตง หากเป็นไปตามที่เขากล่าว แนวป้องกันของเหลียวตงคงใกล้จะพังทลายจนยากจะต้านทานได้ไหว
หวังเลี่ยหัวเราะเบาๆ กล่าวว่า
"ภารกิจเร่งด่วนในยามนี้ กองทัพเราต้องหาหนทางใหม่ ก่อนจะบุกโจมตีเมืองเหลียวหยาง ต้องเร่งส่งกำลังเสริมไปตั้งค่ายที่เมืองเหลียวหยางก่อนหนึ่งก้าว เพื่อสร้างกำแพงทองแดงกำแพงเหล็กไว้ต้านทานกองทหารม้าเหล็กปิ้งโจว"