เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 - มาถึงเหลียวซี
"อย่างไรก็ตาม แม้ดินแดนเหลียวตงจะห่างไกลอย่างยิ่ง ทว่าข้ายังคงปรารถนาที่จะชิงดินแดนแห่งนี้มาให้ได้"
สายตาของเขาคมกริบ กวาดมองเหล่าขุนนางเบื้องล่าง ทุกคนต่างขมวดคิ้วครุ่นคิดโดยไม่รู้ตัว
ดินแดนเหลียวตงนั้นเปรียบเสมือนกระดูกซี่โครงไก่ กินก็ไร้รส จะทิ้งก็น่าเสียดาย
การจะเอาดินแดนผืนนั้นมา จะมีประโยชน์อันใดเล่า
ทว่าหลิวเย่ายังคงจดจำได้อย่างแจ่มชัดว่า ที่นั่นมีแม่น้ำทรายทอง ท้องน้ำเต็มไปด้วยก้อนทองคำ ไม่เพียงแต่จะมีเหมืองทองคำเท่านั้น หากยังมีถ่านหินและเหมืองเหล็กอยู่อีกด้วย
หากยึดเหลียวตงได้ ต่อไปราคาถ่านหินสำหรับฤดูหนาวในปิ้งโจวก็จะถูกบดขยี้ลงมาได้
วันข้างหน้าตนเองยังสามารถเอ่ยคำว่า เก้าจุดเก้ากดสั่งซื้อได้เลย
กัวเจียครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แววตาสั่นไหว ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก