เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 - ความสับสนในใจของสวินยวี่
"ฮ่าๆๆๆ จื่ออี๋น้องรัก ชัยชนะครั้งใหญ่ในคราวนี้ เป็นเพราะสวรรค์ช่วยข้าแท้ๆ และยิ่งต้องขอบใจเจ้าที่นำทัพมาช่วยได้ทันท่วงที"
กงซุนจ้านยืนอยู่บนสมรภูมิที่ควันศึกยังไม่จางหาย ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี หัวเราะอย่างองอาจและเปิดเผย
"พี่ป๋อเกุยกล่าวหนักเกินไปแล้ว น้องกำลังนำทัพเดินทางกลับ เพราะเป็นห่วงความสงบเรียบร้อยของเยี่ยนเหมิน ไม่นึกเลยว่าระหว่างทางจะได้ยินข่าวเรื่องสถานการณ์คับขันของท่านพี่ ด้วยความร้อนใจ จึงรีบหันหัวม้า ควบตะบึงมาทั้งวันทั้งคืน โชคดีที่ฟ้าดินคุ้มครอง ไม่ทำให้พวกเราคลาดสายตา ในที่สุดก็ได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ ก้าวผ่านความยากลำบากไปด้วยกัน"
หลิวเย่าสายตาล้ำลึก คำพูดมีทั้งความโล่งใจและแฝงการตักเตือนอยู่บ้างขณะมองไปยังกงซุนจ้าน