กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 - จุดอับจนของกงซุนจ้าน
ณ ริมฝั่งสะพานเจี้ยเฉียว เมฆาแห่งสงครามปกคลุมหนาทึบ เสียงเข่นฆ่าดังกึกก้องกัมปนาทประดุจฟ้าร้อง สั่นสะเทือนผืนแผ่นดินทุกอณู
"ท่านแม่ทัพ กองทัพเราถูกปิดล้อมแล้ว"
กงซุนจ้านได้ยินดังนั้น ระหว่างคิ้วมีความหนาวเหน็บพาดผ่าน ทว่ากลับไม่โกรธแต่กลับหัวเราะออกมา เอ่ยเสียงเข้ม
"ถ่ายทอดคำสั่งของข้า ให้ทหารทั้งกองทัพกลับหลังม้าทันที สาบานว่าจะเปิดเส้นทางโลหิตสายหนึ่งท่ามกลางจุดอับจนนี้ให้จงได้"
"กองกำลังม้าขาวไป๋หม่าอี้ฉงอยู่ที่ใด ตามข้าบุกตะลุยเข้าฟาดฟัน ขอเพียงคมดาบชี้ไปที่ใด จะต้องฉีกแนวรบข้าศึกเพื่อกลับคืนสู่แสงสว่างให้ได้"
หยวนเส้ามองดูกงซุนจ้านที่เวลานี้ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างสมบูรณ์
มุมปากอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมา