กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 217 - ทายาทพยัคฆ์สกุลหม่า
หลายวันต่อมา ภายในจวนข้าหลวงซีเหลียง บรรยากาศหนักอึ้งและเงียบสงบ หม่าเถิงจ้องมองจดหมายในมือ สายตาล้ำลึก ประหนึ่งสามารถมองทะลุผ่านกระดาษ หยั่งรู้ถึงถ้อยคำที่มิได้เอ่ยไว้ในจดหมาย
ด้านข้าง หานซุ่ยหรี่ตาทั้งสองข้างลง ระหว่างคิ้วเผยให้เห็นความครุ่นคิดที่ยากจะมีผู้ใดสังเกตเห็น ความคิดของเขาราวกับล่องลอยไปตามสายลมที่พัดผ่านอยู่นอกหน้าต่าง สลับไปมาระหว่างความเป็นจริงและการคำนวณผลได้ผลเสีย
หลิวเย่ามองหม่าเถิงและหานซุ่ยเป็นดั่งหมาป่าร้าย ในขณะเดียวกันทั้งสองคนต่างก็หวาดหวั่นในอำนาจอันน่าเกรงขามดุจพยัคฆ์ของเขาเช่นกัน