กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 - หวนคืนสู่ลั่วหยาง
ดวงตะวันลอยเด่นอยู่กลางนภากาศ ภายนอกกระโจมใหญ่สายลมหนาวพัดพาไอบรรยากาศแห่งการสังหารอันเยียบเย็น ร่างสูงสง่าของหลิวเย่ายืนตระหง่าน มือข้างหนึ่งกำศีรษะมนุษย์ที่ยังมีโลหิตสีชาดหยดลงพื้นไว้แน่น เขาค่อยๆ ก้าวออกจากเงามืดของกระโจมทัพ แววตาคมกริบประดุจสามารถทะลวงผ่านความมืดมิดแทงลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของจิตใจคน
"เจี่ยสวี่ โจรชั่วผู้นี้บังอาจวางแผนลอบสังหารข้า!"
สุรเสียงทุ้มต่ำทว่าทรงพลัง แต่ละถ้อยคำหนักแน่นดุจค้อนเหล็กฟาดลงกลางใจเหล่าทหารหาญรอบข้าง จนก่อให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความตระหนก
"ยามนี้ความชั่วช้าของมันสิ้นสุดลงแล้ว ศีรษะของมันอยู่ที่นี่ เพื่อให้ทุกคนได้ประจักษ์!"