กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177 - รากเหง้าแห่งกลียุคใต้หล้า
งานเลี้ยงดำเนินไปจนถึงช่วงสำคัญ ท่ามกลางแสงโคมสว่างไสว เสียงหัวเราะของซือถูหวังอวิ๋นประดุจสายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านผิวน้ำอันสงบ ก่อเกิดระลอกคลื่นเป็นชั้นๆ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน กวาดสายตามองเหล่าผู้มีเกียรติในงานเลี้ยง ล้วนเป็นผู้กุมอำนาจและเปี่ยมด้วยภูมิปัญญา จึงเอ่ยขึ้นว่า
"ฮ่าๆ ทุกท่าน งานชุมนุมในวันนี้ เหล่าผู้กล้ามาชุมนุมกัน นับเป็นเรื่องหาได้ยากยิ่ง ในใจของหวังอวิ๋นมีข้อสงสัยประการหนึ่ง ขบคิดมานานไม่อาจกระจ่าง จึงอยากอาศัยช่วงเวลาอันเป็นมงคลนี้ ขอคำชี้แนะจากทุกท่าน"
กล่าวจบ เขาลูบเครายาว สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย กล่าวสืบไปว่า