กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 - ทหารม้าเหล็กเปิ้งโจวปะทะทหารม้าเหล็กซีเหลียง
หลายวันต่อมา ในค่ายทหารซีเหลียง อารมณ์ของต่งจั๋วดั่งทุ่งหญ้าแห้งแล้งที่ถูกแผดเผาด้วยแสงตะวัน ร้อนรนกระวนกระวายใจยิ่งขึ้น เขารู้ดีว่าสถานการณ์ตรงหน้าดั่งคมดาบที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ พร้อมจะตกลงมาตัดหนทางรอดได้ทุกเมื่อ
อากาศรอบด้านคล้ายจับตัวแข็ง สายลมทุกสายพัดพามาซึ่งลางร้าย หน่วยสอดแนมใต้สังกัดของต่งจั๋วประหนึ่งดวงดาวที่ถูกความมืดกลืนกิน หลังจากส่งออกไปแล้วไม่มีผู้ใดกลับมารายงานแม้แต่คนเดียว หลงเหลือเพียงความเงียบงันอันไร้ที่สิ้นสุด ความเงียบนี้ดั่งเมฆหมอกตะกั่วอันหนักอึ้ง กดทับลงบนจิตใจของทุกคนจนแทบหายใจไม่ออก