กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 - หลิวเย่าประมือหลี่ว์ปู้อีกครั้ง!
"ฮ่าๆๆ! หลิวจื่ออี๋ ในที่สุดเจ้าก็โผล่หัวมาแล้ว! ข้านึกว่าเจ้าจะขลาดกลัว ไม่กล้ามาประลองฝีมือกับข้าหลี่ว์ปู้บนสมรภูมิแห่งนี้เสียแล้ว!"
หลี่ว์ปู้สะบัดทวนฟางเทียนฮว่าจี๋ในมือเบาๆ คราบโลหิตที่หลงเหลืออยู่บนนั้นหยดลงดั่งไข่มุก แต่ละหยดราวกับกำลังบอกเล่าถึงความโหดร้ายและเกียรติยศของสนามรบ
ยามนี้เขาประหนึ่งเทพสงครามลงมาจุติ กลิ่นอายทรนงและจิตสังหารไร้ที่สิ้นสุดแผ่กระจายรอบกาย นั่นคือความคมกล้าที่ผ่านการขัดเกลามาจากการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายนับครั้งไม่ถ้วน