เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 108 - ถล่มเซียนเปยพินาศ!
ท่ามกลางหุบเขาและผืนป่า
บนสนามรบที่ถูกย้อมด้วยแสงสายัณห์สีแดงฉานดั่งโลหิต ความตายของเหอเหลียนเปรียบเสมือนดวงดาราที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้า ทำให้กองทัพใหญ่ของเซียนเปยสูญเสียจิตวิญญาณไปในพริบตา ตกอยู่ในความโกลาหลและความตื่นตระหนกอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ขบวนรบของค่ายเซียนเปยแตกกระจายราวกับเม็ดทราย ขวัญกำลังใจดิ่งลงสู่จุดต่ำสุด กองทหารม้าเหล็กเซียนเปยที่เคยหยิ่งผยองไร้เทียมทานในอดีต ยามนี้กลับแตกตื่นประหนึ่งแมลงวันที่ไร้หัว วิ่งหนีเตลิดไปทั่วทุกสารทิศ
ในขณะที่สองทัพกำลังชุลมุนอยู่นั้น กำแพงเหล็กทหารราบภายใต้การนำของกาวซุ่น ก็เปรียบเสมือนคมมีดในราตรีอันมืดมิด เสียบแทงเข้าสู่สนามรบอย่างเงียบงัน ฝีเท้าของพวกเขามั่นคง แววตาเปล่งประกายแห่งชัยชนะอย่างเด็ดเดี่ยว