กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 - โน้มน้าวจ้าวอวิ๋นผู้ลงเขามาฝึกฝน
ครึ่งชั่วยามผ่านไป
หลิวเย่าค่อยๆ ลดทวนป้าหวังทำลายค่ายในมือลง
เขายกมือขึ้นเช็ดเหงื่อกาฬบนหน้าผาก
ฝ่ายจ้าวอวิ๋นน้อยที่อยู่ตรงข้ามก็หอบหายใจเหนื่อยอ่อน วางทวนเงินประกายมังกรในมือลงเช่นกัน
"ฮ่าๆๆ นึกไม่ถึงเลยว่า ข้าลงเขามาฝึกฝนเป็นครั้งแรก ก็ได้พบกับยอดฝีมือเช่นท่าน ข้าน้อยขอเลื่อมใสจากใจจริง"
ก่อนหน้านี้บนภูเขา จ้าวอวิ๋นแทบจะหาผู้ต่อกรไม่ได้ ชายฉกรรจ์ในละแวกสิบลี้แปดหมู่บ้านล้วนไม่ใช่คู่มือของเขาเลย
เขาจึงคิดว่านอกจากท่านอาจารย์ของตนแล้ว ในใต้หล้านี้คงไม่มีผู้ใดเข้มแข็งอีก จิตใจจึงเริ่มฟุ้งซ่านไม่อาจฝึกฝนเพลงยุทธ์ต่อไปได้
อาจารย์ของเขาจึงให้เขาลงจากเขามาหาประสบการณ์เพื่อขัดเกลาจิตใจของตนเอง