เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 257 หลินอวี่พยุงกำแพงเดินออก สวินซิงมิได้ส่ง
หลังจากรับฟังเรื่องราวที่เจียงสวินซิงเล่า หลินอวี่ก็พบว่าเธอก็เป็นคนที่น่าสงสารคนหนึ่งเช่นกัน
เพราะการเกิดมาของน้องชาย พ่อแม่จึงเริ่มลำเอียงไปรักน้องชายจนทำให้เธอรังเกียจน้องชาย
แต่น้องชายไม่รู้เรื่องนี้ จึงคิดไปเองว่าที่พี่สาวไม่สนใจเพราะกำลังโกรธ จึงได้คิดจับหิ่งห้อยเพื่อมาง้อพี่สาวให้หายโกรธ
แล้วโศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้น
ในประสบการณ์วัยเด็กครั้งนี้ ทั้งพี่สาวและน้องชายต่างก็เป็นเหยื่อ
หลินอวี่ถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “สรุปคือ ที่คุณเป็นกับผม จริงๆ แล้วคือความรู้สึกผิดที่มีต่อน้องชายงั้นเหรอ?”
รูม่านตาที่เลื่อนลอยของเจียงสวินซิงกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง หางตาแดงระเรื่อ แววตาพร่ามัวแต่แฝงไปด้วยความคลุ้มคลั่ง
“ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”