กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 235 ชีวิตที่โหยหา (สาม)
ในตอนแรกที่ได้สัมผัสบทกวีที่ว่า “อาภรณ์ดั่งเมฆา โฉมหน้าดั่งบุปผา วสันต์ลมพัดพา น้ำค้างสดใสนัก” หลินอวี่แทบไม่เข้าใจเลยว่าบทกวีนี้สวยงามตรงไหนกันแน่
ต่อมาหลังจากได้ฟังเฉินชิงเฉี่ยนบรรยายให้ฟังรอบหนึ่ง เขากลับยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ว่าหยางกุ้ยเฟยที่หลี่ไป๋เคยเห็นในตอนนั้น งดงามถึงเพียงไหนกัน
ถึงสามารถทำให้เขาเขียนบทกวีเช่นนี้ออกมาเพื่อชื่นชมได้
และในตอนนี้ เมื่อได้เห็นการเต้นรำของเจียงฉือเยวี่ย เขาก็เข้าใจสภาวะจิตของหลี่ไป๋ในตอนนั้นอย่างถ่องแท้แล้ว
มันเป็นแบบนี้จริง ๆ!
“เหลียวหลังยิ้มแย้มร้อยเล่ห์เสน่หา หกตำหนักนางสนมงามใดเทียบเทียม”
“สตรีนี้ควรอยู่เพียงบนสวรรค์ ในโลกมนุษย์หาฟังได้บ่อยครั้งที่ไหน!”
เธอเกิดมาเพื่อการเต้นรำโดยแท้