กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 202 ผ่อนปรนและแข็งกร้าวควบคู่
ด่าไปสองสามคำเพื่อสนองความต้องการของปากก็พอแล้ว
สิ่งที่สมควรทำก็ยังต้องทำอยู่ดี
เจียงฉือเยวี่ยลากกระเป๋าเดินทางสองใบมาที่ข้างรถหัวปลาพริกสับของเธอ
เธอเปิดประตูหลังแล้วยัดมันเข้าไป
เมื่อกลับมาที่จุดรับส่งพัสดุ เธอเดินไปหาเถ้าแก่
“สวัสดีค่ะ ฉันขอยืมเชือกหน่อยได้ไหมคะ สัมภาระค่อนข้างเยอะ เลยขนไปไม่ค่อยสะดวก”
เจียงฉือเยวี่ยชี้ไปที่กองสัมภาระอย่างเกรงใจ
เถ้าแก่หรี่ตามอง “แม่หนู กองสัมภาระนั่นเป็นของเธอทั้งหมดเหรอ”
เจียงฉือเยวี่ยพยักหน้าอย่างฝืนทน