กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 163 ภาพถ่ายครอบครัว
“แล้วพวกคุณคิดถึงผมไหมครับ”
หยวนชิงสวมรองเท้าส้นสูงเดินไปตรงหน้าหลินอวี่พลางลูบแก้มเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู
“จะไม่คิดถึงได้ยังไง แม่ฝันถึงลูกทุกวันเลยนะ”
“คิดถึงผมแล้วทำไมไม่กลับมาล่ะครับ”
“คิดถึงผมแล้วทำไมไม่พาผมไปด้วย”
หลินอวี่ถามเยือกเย็น ก่อนที่หยวนชิงจะทันได้เอ่ยอะไร เขาก็เลียนเสียงแม่แล้วพูดว่า
“ไม่ใช่ว่าแม่ไม่อยากพาไปนะ แต่ที่ที่แม่กับพ่อไปมันอันตราย ลูกยังเด็ก ไม่เหมาะจะตามพวกเราไปหรอก?”
“แล้วเจียงสวินซิงเหมาะจะตามพวกคุณไปงั้นเหรอ”
“เธอก็แค่แก่กว่าผมสามปีไม่ใช่เหรอ”