กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 155 พวกคุณเล่นแรงกันจัง
“เรียนงั้นเหรอ?”
“ทำไมหว่านหว่านถึงอยากเรียนล่ะ?”
เจียงหว่านก้มหน้าลง นิ้วมือจิ้มกันไปมา “เพราะพี่สาวบอกว่า มีแต่ต้องตั้งใจเรียนเท่านั้นโตขึ้นถึงจะหาเงินได้เยอะๆ”
“ก็ได้ งั้นพี่ชายจะสอนเธอเรียนเอง”
“อื้ม”
เจียงหว่านหยิบสมุดการบ้านออกมาอย่างดีใจ แล้วหันไปถามโจทย์ที่ทำไม่ได้กับหลินอวี่
ลูกบอลแสงสีแดงฉานลับหายไปจากขอบฟ้า ทิ้งไว้เพียงรอยสีแดงเข้มดุจคราบเลือด
หลินอวี่เงยหน้าขึ้นมองเห็นเครื่องเล่นในสวนสาธารณะกำลังค่อยๆ กลายเป็นอนุภาคและหายไป นิ้วมือของเขาก็เริ่มโปร่งใสแทบจะมองทะลุได้
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?