Chapter 0153

ตอนที่ 153 ซ้อมละคร

หลังจากทวนบทละครไปรอบหนึ่ง หลินอวี่พบว่าทุกคนท่องบทพูดไม่มีปัญหาอะไน

ติดอยู่ตรงที่ตอนแสดงท่าทางทุกคนยังเกร็ง ๆ ไม่กล้าปล่อยวางความอาย

นี่เป็นข้อห้ามสำคัญของการแสดงละครตลก

ในระดับหนึ่งแล้ว ภาษากายสำคัญยิ่งกว่าบทพูดเสียอีก

หากปลดปล่อยตัวเองไม่ได้ย่อมแสดงออกมาไม่เห็นผลลัพธ์

หลินอวี่ถาม “พวกคุณรู้สึกว่าตัวเองมีปัญหาตรงไหนบ้าง”

หลี่เวยโพ่งพูดออกมาว่า “ไม่มีท่าทางเลย เอาแต่ท่องบทพูดแห้ง ๆ น่าเบื่อ”

คนอื่นพยักหน้าตาม

หลินอวี่พยักหน้าเห็นด้วย