กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 147 ยอมแพ้เสียเถอะ เธอน่ะไม่ชนะหรอก
ในห้องเรียน
หลังจากเจ้าพืชสูงบอกว่าเลิกเรียน มันก็เสริมขึ้นอีกประโยคหนึ่ง
“ฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนบอกมาว่าเครื่องสแกนใบหน้าใช้ไม่ได้แล้ว นักเรียนไปกลับที่จะออกไปข้างนอกต้องใช้บัตรผ่านเข้าออก ใครไม่ได้ติดตัวมา จะโชว์รูปถ่ายก็ได้”
เสียงพูดคุยวิจารณ์ดังระงมไปทั่วห้องเรียน
“ข้างนอกฟ้ามืดแล้ว เหมือนฝนกำลังจะตกเลย!”
“จบเห่ ฉันไม่ได้เอาบัตรผ่านเข้าออกมาแล้วก็ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ด้วย!”
“เหลาหลิว ฉันขอเกาะกลุ่มออกไปกับนายด้วยคน!”
“ทำไมแม่ฉันไม่รับโทรศัพท์นะ!”
หลังจากเจ้าพืชสูงออกจากห้องเรียนไป เวินชิงก็ถือร่มสีชมพูเดินสวนฝูงชนเข้ามาทางประตูหน้า