กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 122 ยอมเผยความในใจต่อกัน
เมื่อพลบค่ำ เจียงหว่านและเวินชิงก็กลับถึงบ้านตรงเวลา
เจียงเนี่ยนยกจานหมูผัดออกมาจากห้องครัว สายตาของเธอกวาดมองข้ามผ่านเวินชิงไป ฝ่ายหลังเม้มริมฝีปากแน่น สายตาหลบหลีกไม่กล้าสบตาด้วย
ในขณะที่เจียงเนี่ยนกำลังเผยรอยยิ้มอย่างได้ใจ เวินชิงก็ถลึงตาใส่เธออีกครั้งอย่างแรง
เจียงเนี่ยนเลิกคิ้วยิ้มบาง นัยน์ตาเรียวยาวซ่อนแววหยอกเย้าเอาไว้ว่า
“ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่าทำตัวเป็นแขกเลย มานี่มาช่วยยกกับข้าวหน่อย”
เวินชิงไม่มีทางสนใจเธออยู่แล้ว หันไปมองทางหลินอวี่ท่ามกลางสายตาของสองบุปผาพี่น้องตระกูลเจียง ก่อนจะดึงเขาเดินเข้าห้องน้ำไป
“คิดจะมากินฟรีดื่มฟรีอีกแล้ว” เจียงเนี่ยนบ่นพึมพำอย่างจนใจ
“พี่คะ ฉันช่วยนะคะ”
ในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงสองพี่น้อง เจียงหว่านเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น