กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 107 คำตอบ (กาญเกา พยายามเข้า!)
ชายหญิงคู่หนึ่งจูงมือเดินเคียงข้างกันออกจากสวนสันติ
เฉินชิงเฉี่ยนเอียงศีรษะ ดวงตาอ่อนโยนกะพริบปริบ “อวี่จื่อ ตอนที่คุณจะไปเมื่อกี้พูดอะไรกับท่านพ่อเหรอ”
หลินอวี่มองท้องฟ้าที่หม่นหมอง “ผมบอกให้คุณอาเฉินช่วยจับตาดูหลิวลี่เป็นพิเศษ เธอไม่ค่อยซื่อตรงเท่าไหร่”
5 นาทีก่อน เฉินหงเฟิงอธิบายให้คุณยายฟังคร่าว ๆ ว่าหลิวลี่จะต้องติดคุกนานแค่ไหน
หลินอวี่เดิมคิดว่าหลิวลี่จะร้องไห้ โวยวาย หรือไม่ก็เผชิญหน้ากับแม่ของเธอเพื่อระบายความคับแค้นใจในใจ
ทว่า
กลับไม่มีท่าทีเช่นนั้นเลย
เธอยอมรับผิดตรง ๆ และยังรับผิดชอบทุกอย่างเอง โดยกันเจียงต้าหย่งออกไป