Chapter 0098

ตอนที่ 98 เวินชิงเริ่มชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ

หลินอวี่จูงมือเวินชิงเดินมาที่ข้างหน้าต่าง ก่อนจะค่อย ๆ รูดม่านออก แสงไฟนีออนสอดแทรกเข้ามาในห้องราวกับหนวดนับไม่ถ้วนที่กำลังโอบกอดเด็กสาวเอาไว้ แล้วฉาบย้อมสีสันหลากลวดลายลงบนตัวเธอ

“ฉิงเป่า อดทนหน่อยนะ ผมจะเปิดหน้าต่างแล้ว”

“อื้อ!”

เวินชิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ เธอคิดว่าสิ่งที่รอต้อนรับเธอตอนเปิดหน้าต่างคือความหนาวเหน็บ ทว่ากลับไม่นึกเลยว่าสิ่งที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอก่อนความเย็นเยียบก็คือเสียง

ก่อนหน้านี้ห้องเงียบเสียจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น แต่ตอนนี้ข้างหูของเธอกลับเต็มไปด้วยเสียงลม เสียงเครื่องยนต์ และเสียงแตรรถ

ฟังครั้งแรกเสียงนั้นดูห่างไกลนัก แต่พอฟังอีกครั้งกลับเหมือนอยู่ใกล้แค่เอื้อม

หลินอวี่ดึงเธอไปที่หน้าต่าง แล้วจับมือเธอให้ยื่นออกไปข้างนอก สายลมยามค่ำคืนของฤดูใบไม้ร่วงประหนึ่งเอลฟ์แสนซน พอจับมือเวินชิงได้ก็ไม่ยอมปล่อย