กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 76 เจ้าแมวน้อย เหมียว เหมียว เหมียว
“ฉิงเป่า เย็นวันเสาร์นั้นเธอตั้งใจแกล้งเมาสินะ”
พอได้ยินเช่นนั้น ร่างของเวินชิงก็แข็งทื่อขึ้นมาทันที ขนลุกซู่ราวกับหน่อไม้ที่งอกงามไล่เรียงไปตามลำคอขาวผ่องของเธอ
ขนตาของเด็กสาวสั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาที่ฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตาของผู้เธอทอประกายไม่น่าเชื่อ
เพื่อนนักเรียนหลินอวี่รู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน!
เธอคิดว่าตัวเองทำเนียนไร้ที่ติแล้ว แต่สุดท้ายก็ยังถูกจับได้อยู่ดี
เวินชิงพยักหน้าเหมือนยอมรับชะตากรรม “ฉัน...ฉันตั้งใจค่ะ”
“นึกไม่ถึงเลยว่าฝีมือการแสดงของฉิงเป่าเราจะสูงส่งขนาดนี้ ขนาดฉันยังถูกหลอกเลย แล้วรูปถ่ายคืนนั้นเป็นส่วนหนึ่งในแผนการของเธอด้วยหรือเปล่า?”
“ไม่นะคะ!”
รอยสีแดงระเรื่อค่อย ๆ ลามขึ้นไปตามลำคอของเวินชิงอย่างรวดเร็ว