เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 59 กำปั้นเริ่มแข็ง
หลังจากก้าวออกจากอาคารอพาร์ตเมนต์ได้ไม่ไกล เจียงเนี่ยนก็เลี้ยวเข้าไปในร้านแห่งหนึ่งก่อน
หลินอวี่เดินตามไปดู พบว่านี่ไม่ใช่ร้านที่เขาแวะกินข้าวตอนเที่ยงหรอกเหรอ?
สมกับเป็นร้านอร่อยที่ได้รับการยอมรับจากมหาชนจริง ๆ
เนื่องจากยังอยู่ในช่วงเวลาอาหารมื้อหลัก ร้านจึงไม่มีที่นั่งว่างเหลืออยู่ หลังจากเจียงเนี่ยนสั่งอาหารเสร็จ เธอก็กลับมายืนข้างหลินอวี่
ตอนที่เถ้าแก่เนี้ยกยกอาหารมาเสิร์ฟ เธอเดินผ่านข้างกายหลินอวี่พลางมองเขาอย่างสงสัย รู้สึกว่าเขาดูคุ้นตาเหลือเกิน
“พ่อหนุ่ม ฉันเคยเจอเธอที่ไหนหรือเปล่า?”
หลินอวี่ยิ้มตอบ “คุณน้าจำคนผิดแล้วละครับ ผมเพิ่งเคยมาที่ร้านคุณน้าครั้งแรก”
“อย่างนั้นหรือ สงสัยฉันจะอายุเยอะขึ้นแล้ว เลยจำอะไรผิดไป”
หลังจากเถ้าแก่เนี้ยเดินจากไป หลินอวี่ก็หันไปมองเจียงเนี่ยนที่อยู่ข้างกาย “เธอสั่งไปกี่อย่าง?”