เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 46 การเช็กอินยามเช้าของสาวน้อย
“คือว่า... คือว่า... คุณไม่ชอบคุยกับฉันเหรอคะ?”
หลินอวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วนั่งตัวตรงถามด้วยท่าทีจริงจังว่า:
“ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ?”
“เพราะว่า... ข้อความที่ฉันส่งให้คุณเมื่อวาน คุณไม่ได้ตอบ...”
เวินชิงก้มหน้าลงด้วยความขัดเขิน เธอเม้มริมฝีปากแน่นสีเลือดฝาดบนใบหน้าลุกลามอย่างรวดเร็ว
หลินอวี่ไม่ได้แก้ตัว แต่เปิดโทรศัพท์ให้เธอดูบันทึกการแชท
บนหน้าจอแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า เมื่อคืนตอนห้าทุ่มครึ่งหลินอวี่ได้ตอบข้อความกลับไปแล้ว และตอนหกโมงครึ่งเช้านี้หลินอวี่ก็ส่งข้อความหาเธออีก
ร่างกายของเวินชิงแข็งทื่อไปทันที เธอรู้สึกอับอายจนแทรกแผ่นดินหนี ไม่ใช่เพราะเขาไม่ตอบ แต่เป็นเพราะเธอเองที่ไม่ได้ดู
เธอฟุบลงบนโต๊ะแล้วใช้มือทั้งสองข้างปิดหน้า ทำท่าทางราวกับไม่มีหน้าจะไปพบใคร