กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 33 เธอเองก็อยากเป็นแม่ฉันงั้นเหรอ?
วันถัดมา
เวลาเก้าโมงเช้า หลินอวี่ตื่นจากความฝันอย่างเป็นธรรมชาติ เขาถอดที่ปิดตาออกตามความเคยชินแล้วเหลือบมองโทรศัพท์
เมื่อคืนโหมหนักจนถึงตีสาม คาดไม่ถึงเลยว่านอนไปไม่ถึงหกชั่วโมงก็ตื่นแล้ว?
ยิ่งไปกว่านั้นเขายังสดชื่นกระปรี้กระเปร่าและไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด
ดูท่าคุณสมบัติกายภาพจะเริ่มออกฤทธิ์แล้วสินะ
พวกพนักงานระดับหัวกะทิทั้งหลายล้วนมีกายภาพเหนือคนอื่นงั้นหรือ นอนแค่ห้าหกชั่วโมง บางคนถึงกับนอนแค่สองสามชั่วโมง แต่ก็ยังสามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
หลินอวี่บิดขี้เกียจก่อนจะเปิดผ้าห่มแล้วลงจากเตียง
โบราณว่าไว้ ตื่นมาไม่ถ่าย เหมือนตื่นมาเสียเปล่า