Chapter 0027

ตอนที่ 27 เวินชิงผู้ขยันขันแข็ง

ไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อเวินชิงเห็นว่าคนที่เดินออกมาจากห้องคือหลินอวี่ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจก็พลันเอ่อล้นขึ้นมาในใจจนอยากจะพุ่งเข้าไปกอดเขาแล้วร้องไห้ออกมาดัง ๆ

แน่นอนว่าเธอก็แค่คิดเท่านั้น

หลังจากระงับอารมณ์ลงไปแล้ว เธอก็ลุกขึ้นยืน คิดจะพูดอะไรบางอย่างแต่กลับอ้าปากไม่ขึ้น

ใช่แล้ว จะพูดอะไรดีล่ะ

ด้วยความสัมพันธ์ของพวกเขา ในโรงเรียนอาจเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนนักเรียน แต่พอก้าวพ้นรั้วโรงเรียนไปทุกคนก็คือคนแปลกหน้า

หากมีคนนอกอยู่ด้วยก็อาจจะพอพูดคุยตามมารยาทได้บ้าง

แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ภายใต้สถานะที่ไม่เท่าเทียมกัน คำพูดตามมารยาทเหล่านั้นกลับดูเหมือนจะพูดไม่ออก

ในขณะที่เวินชิงกำลังฟุ้งซ่านอยู่นั้น หลินอวี่ก็ตัดสินใจเอ่ยปากขึ้นก่อน

“เวินชิง?”