Chapter 0012

ตอนที่ 12 เฉินชิงเฉี่ยน คุณช่วยลุกขึ้นยืนที

“แยกขาออกหน่อย ไหล่ผ่อนคลายอย่าเกร็ง มือวางไว้ด้านหน้า……”

หลินอวี่ชูกล้องขึ้นพร้อมสั่งการให้เฉินชิงเฉี่ยนโพสท่า

ทว่าเฉินชิงเฉี่ยนที่ทำสีหน้าเหมือนถูกบังคับ จริง ๆ แล้วกลับโพสท่าได้แม่นยำอย่างยิ่ง

เธอนั่งคุกเข่าบนเตียง กระโปรงพลีทแผ่สยายราวกับใบบัวบนเรียวขาสีขาวเนียนละเอียดของเธอ

เอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อย แขนวางไว้ด้านหน้า แก้มแดงระเรื่อ ริมฝีปากล่างถูกขบเม้มไว้แน่น ดวงตากลมโตแวววาวดั่งผลแอปริคอตถูกเคลือบด้วยม่านหยาดน้ำตาบาง ๆ

เฉินชิงเฉี่ยนแหงนคางขึ้นเล็กน้อยมองไปยังเลนส์กล้อง สีหน้าดูน่าสงสารแต่ก็เย้ายวนใจราวกับเจ้าหญิงตกยาก ภายนอกดูดื้อรั้นทว่าภายในกลับเสื่อมทรามไปเสียแล้ว

“เยี่ยมมาก”