กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 10 ความฝันของฉัน
ในขณะที่หลินอวี่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่ในความอ่อนหวาน เขาก็หวนนึกถึงเรื่องราวในวัยเด็กขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เฉินชิงเฉี่ยนในวัยเยาว์เคยตั้งปณิธานอันยิ่งใหญ่เอาไว้
ป้อนนมหลินอวี่!
ในตอนนั้น ทั้งสองคนเล่นพ่อแม่ลูกแบบจำลองสถานการณ์พ่อตายกันอยู่ในห้องนอนห้องนี้
“ค่ำแล้วนะ เจ้าตัวเล็ก ได้เวลานอนแล้ว”
เฉินชิงเฉี่ยนในวัยเยาว์พูดขึ้นพลางคว้าตัวหลินอวี่ในวัยเยาว์มากอดแน่น หมายจะกล่อมเขาให้หลับ
เด็กเล็กโดยปกติแล้วจะต้องกินอิ่มก่อนถึงจะยอมนอน
ดังนั้นเฉินชิงเฉี่ยนจึงแสดงตามบทบาทนั้นด้วย
จากนั้นเธอก็ร้องไห้ออกมา