กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 122: ไม่ได้มีแค่คนเดียวที่แบกทีมได้
“สุดยอด!!!”
“อะไรเรียกว่ากระจกเหินฟ้าใต้จันทร์?”
“อะไรเรียกว่าราชันดาวรุ่งผู้แข็งแกร่งที่สุด!”
“พวกนกโง่ในห้องไลฟ์ที่ยังด่าพวกเราว่าสือซานห่วย เห็นชัดกันหรือยัง? หืม?”
เต๋อหัวกระโดดพรวดจากเก้าอี้ คว้าไมโครโฟนสีน้ำเงินดำขึ้นมา แล้วเปิดสกิลใส่พวกแอนตี้ในห้องไลฟ์แบบประชิดหน้า!
สือซานบ้านเราชนะได้สะใจขนาดนี้แล้ว ฉันจะไม่วางท่าได้ยังไงกัน?
ห้องไลฟ์ที่เดิมทีตึงเครียด พลันผ่อนคลายลงทันที
สระซอยไดร์ เต่าขนเขียว เฮ่อจื่อ และคนอื่นๆ ต่างก็ยิ้มยิงฟันอย่างมีความสุข
“อาจารย์ พอได้แล้วๆ เกมยังไม่จบเลย ไว้จบแล้วค่อยจัดเต็มก็ยังทัน อย่าเพิ่งเปิดแชมเปญกลางเกมสิ”