กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 103: แพ้ให้ผู้เล่นทั่วไปอย่างฉัน นี่ไม่ใช่หลักฐานที่ดีที่สุดหรือไง?
“แพ้เหรอ?”
“หา?”
“นี่พวกนายหลายคนโดนแคร์รีคนเดียวตัดเกลี้ยงเลยเหรอ? จริงดิ?”
เสี่ยวเซวียนถึงกับพูดไม่ออก
เขาถือดาบอยู่ด้านหน้า ไล่ฟันสามคนรวดเดียว ส่วนเพื่อนร่วมทีมด้านหลังก็โดนฆ่าจนหมด!
แบบนี้จะให้อดกลั้นไหวได้ยังไง?
“ใครจะคิดว่าอาหลีจะกล้ากลับมาอีกล่ะ?”
เซี่ยงอวี๋อดพูดไม่ได้
พอนึกย้อนกลับไปถึงจังหวะที่อู๋สือซานใช้กงซุนหลีเข้าประชิดหน้าเมื่อกี้ เขาก็ยังรู้สึกหวาดๆ อยู่เลย!