กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 39: จะชนะยังไงน่ะเหรอ? ง่ายมาก ฉันชนะรวดทุกเกมก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ?
“666 บอกว่าพวกอัจฉริยะคนอื่นเป็นแค่บันไดให้เหยียบขึ้นไปเนี่ยนะ พี่ชาย พูดใหญ่โตแบบนี้ไม่กลัวลิ้นพันกันบ้างรึไง!”
“หมายความว่าเสี่ยวพ่าง จงอี้ จุ้ยเฉียงซื่อปิง ฉินจิ่ว... พวกนี้ในสายตานายเป็นแค่พวกกาก ๆ งั้นเหรอ?”
“อย่าทำให้พี่นักแข่งอาชีพของนายขำเลย เขายังไม่มีระดับพอจะไปเทียบกับราชันย์ผู้เล่นทั่วไปด้วยซ้ำ แล้วจะเอาอะไรไปเทียบกับนักแข่งอาชีพ?”
“บอกว่ามีแนวโน้มชอบทรมานตัวเองก็ยังได้ เป็นคนประหลาดจริง ๆ เล่นงานตัวเองจนแทบตาย”
“...”
ข้อความแชตถาโถมจนบดบังทั้งหน้าจอ
ทั้งการเยาะเย้ย การตั้งคำถาม และความรู้สึกเสียดายที่อีกฝ่ายไม่เอาไหน แรงกดดันมหาศาลล้วนพุ่งเป้าไปที่อู๋สือซาน
เต๋อหัวรู้สึกเหมือนหัวใจถูกเข็มทิ่มแทงจนเจ็บปวด จึงปิดไลฟ์ไปเสียเลย