บทที่ 29: ให้โอกาสแล้วก็ยังใช้ให้เป็นไม่ได้นะ

บทที่ 29: ให้โอกาสแล้วก็ยังใช้ให้เป็นไม่ได้นะ

อู๋สือซานหัวเราะเบาๆ “บทเขียนมาดีไม่ใช่เล่นเลยนะ เสียดาย...นายเดาตัวเอกผิดคนแล้ว”

“อ๊า~~~”

ชุนฉงฉงกับเต่าขนเขียวกัดฟันแน่นจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว

โคตรเขิน โคตรเขินเลย!

การมองอู๋สือซานพูดจาวางท่าอย่างจริงจัง ก็ไม่ต่างจากตอนที่โพสต์ใน สมัยเด็กถูกคนขุดขึ้นมาเอาประจานต่อหน้าสาธารณะ

เขินจนแทบอยากเอาเท้าขึ้นมาเกาเลยทีเดียว

สระซอยไดร์ลูบปลายจมูก เขาเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่เหมือนกัน

เต๋อหัวกับฟูไล่นั่งฟังอย่างออกรส “สือซาน ไอ้หนูนี่พูดจามีรสนิยมจริงๆ!”

เต่าขนเขียว: ?