กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 27: ต่อให้เริ่มใหม่หมื่นครั้ง คนที่ชนะก็มีแต่ฉัน
ปัง!
โทรศัพท์ถูกฟาดลงบนโต๊ะอย่างแรงจนสายหูฟังขาด หวังเฉวียนฟู่กุ้ยเด้งตัวลุกจากเก้าอี้ด้วยความโมโห ก่อนเตะถังขยะข้างๆ ล้มคว่ำ!
ภาพอู๋สือซานในร่างเหล่าฟูจื่อกลับเมืองตรงจุดเดิม เป็นการเยาะเย้ยเขาซึ่งๆ หน้า!
“นี่มันฆ่าฉันได้ยังไงวะ?”
“หืม?”
“ไปบอกพ่อนายสิ นี่ถ้าไม่ใช่การใช้โปรแกรมโกง แล้วจะเรียกว่าอะไร?”
“ความเร็วมือแบบไหนถึงจะเปิดสกิลสองหลบแฟลชต่อโจมตีปกติของฉันได้?”
ใบหน้าของหวังเฉวียนฟู่กุ้ยแดงก่ำจนเห็นได้ชัด หลังระบายอารมณ์ไปชุดหนึ่ง เขาก็เปิดหน้าต่างเศรษฐกิจในเกมแล้วกดรายงานอู๋สือซานรัวๆ
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีเพียงข้อความว่าจะตรวจสอบเท่านั้น