กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 14: นายเทียบกับช่วงพีคของเขาไม่ได้แม้แต่หนึ่งในหมื่น!
“เจ้ารอง มา พูดอะไรสักหน่อยสิ?”
เต๋อหัวคิดว่า คนที่รู้สึกคับแค้นใจที่สุดในคืนนี้คงหนีไม่พ้นหลิวเหว่ย เลยอยากให้เขาใช้โอกาสนี้ด่าหวังเฉวียนฟู่กุ้ย ระบายความอัดอั้นให้สะใจสักหน่อย
“ไม่ด่ากลับหน่อยเหรอ?”
เต่าขนเขียวกับชุนฉงฉงที่อยู่ด้านหลังก็พูดเสริมขึ้นมา
อู๋สือซานยื่นโทรศัพท์ไปจ่อปากหลิวเหว่ย
หลิวเหว่ยอัดอั้นคำพูดอยู่หลายครั้งจนแทบจะหลุดออกจากปาก แต่สุดท้ายก็กลืนกลับลงไป เขาโบกมือแล้วพูดว่า “จริงๆ แล้ว คำพูดที่เขาพูดก็มีส่วนถูกอยู่”
“ฉันแก่แล้ว”
“ฝีมือตกจริงๆ เรื่องนี้ไม่มีอะไรให้แก้ตัว”
หลิวเหว่ยลูบหัวล้านของตัวเอง ไม่มีอารมณ์จะพูดอะไรอีก ความฮึกเหิมแบบวัยหนุ่มที่เหลืออยู่น้อยนิดมอดดับลงจนหมด “เอาเป็นว่าแค่นี้แล้วกัน”