กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไม่เป็นไรแล้ว เขากลับบ้านไปพักฟื้นแล้ว เรื่องนี้ต้องขอบคุณปรมาจารย์ที่แจ้งล่วงหน้า” ซ่งอวี่ซินปฏิบัติต่อเจียงหยางด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
ลี่อวิ๋นซีและหยางมู่ที่อยู่ข้าง ๆ ต่างก็คาดไม่ถึงว่าคนที่เคยเหลาะแหละและธรรมดาไร้จุดเด่น บัดนี้กลับเปลี่ยนไปราวกับคนละคน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็กลายเป็นแขกคนสำคัญ หรือว่าเขาจะมีความสามารถจริง ๆ?
“มู่โถว จะยืนเหม่ออีกนานไหม? ขึ้นไปนอนสิ!” เจียงหยางชี้ไปที่เตียงผู้ป่วย “นายแกล้งทำเป็นหลับไม่ตื่นก็พอ เรื่องทั้งหมดปล่อยให้ฉันจัดการ”