กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดทั้งคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันรุ่งขึ้นเจียงหยางนอนถึงเที่ยงวันจึงตื่น เขาไม่ได้ไปตั้งแผง แต่ไปโรงพยาบาลแทน
เมื่อมาถึงสถานีพยาบาลตรงระเบียงทางเดิน เขาก็เห็นฉินเสี่ยวเหยากำลังกินข้าวอยู่
“ไง! กำลังกินข้าวอยู่เหรอ?” เจียงหยางทักทายด้วยสีหน้าทะเล้น
ฉินเสี่ยวเหยาเงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นว่าเป็นเจ้ามิจฉาชีพคนนี้ก็รู้สึกว่าซวยจริง ๆ
“หึ!” ฉินเสี่ยวเหยาแค่นเสียงหึ ไม่อยากสนใจเขา
“คุณฉิน ผมมาที่นี่เพื่อใช้หนี้” เจียงหยางยังคงยิ้มแย้ม