กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากผ่านคืนอันเงียบสงบ เช้าตรู่ของวันถัดมา เจียงหยางก็ถูกเสียงเคาะประตูของลี่อวิ๋นซีปลุกให้ตื่น
ปัง ปัง ปัง! ปัง ปัง ปัง!
“มาแล้ว! มาแล้ว!” เจียงหยางเปิดประตูอย่างงัวเงีย ก่อนบ่นอย่างไม่พอใจว่า “นี่มันกี่โมงกันแล้ว!”
ลี่อวิ๋นซีพูดว่า “จะ 8 โมงแล้ว เราไม่ได้จะย้ายบ้านกันหรอกเหรอ? ฉันตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เก็บของเสร็จตั้งนานแล้ว!”
เจียงหยางพูดไม่ออกอยู่บ้าง ทั้งสองคนก็ไม่ได้ไปทำงาน จะตรงเวลาขนาดนั้นไปทำไม บ้านก็ไม่ได้วิ่งหนีไปไหน ช้าหน่อยแล้วจะเป็นอะไร?