กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รอมานานแล้ว เห็นแต่คนเดินผ่าน ไม่เห็นลูกค้าเข้ามาเลย
เห็นท่าว่าฟ้าจะมืดแล้ว เจียงหยางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทั้งวันยังไม่ได้กินอะไรเลย เขาจึงสั่งอาหารเดลิเวอรี แล้วรอลูกค้าต่อ
“ปากเหล็กทำนายทอง? ป้ายไร้ทุกข์ราคา 1,000 หยวน? นายเป็นมิจฉาชีพหรือเปล่า?” เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เดินผ่านมาพูดแทงใจดำ เขาสะพายกระเป๋านักเรียนอยู่ คงเพิ่งเลิกเรียน
“ไป ๆ ไปเล่นที่อื่น!” เจียงหยางไม่มีอารมณ์จะสนใจเขา วันนี้ยังหาเงินไม่ได้สักหยวนเดียว จนทั้งตัวรู้สึกอึดอัดไปหมด