กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นอกบ้านฟ้าแลบฟ้าร้อง เสียงตะโกนลอยมาแต่ไกล ภายในบ้าน เหอเซินชวนพลันลุกขึ้นนั่ง กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกยุบยับ เส้นกล้ามเนื้อใต้ผิวหน้าปูดนูนขึ้นเป็นริ้ว ๆ และกระตุกไม่หยุด ลิ้นยาวห้อยลงมาบนผ้าห่ม ดวงตาเปล่งแสงแดง
เหอเซินชวนที่กลายเป็นอสุรกายจ้อง “หวังเหลียน” เขม็ง จากนั้นจึงค่อย ๆ ลุกขึ้น เดินวนอยู่หน้าห้องของเหอหรานหรานเป็นเวลา 5 นาที ก่อนจะกลับไปยังห้องเดิม และรูปลักษณ์ก็กลับคืนสู่สภาพปกติ
เนื่องจากไม่แน่ใจว่าการรับรู้ของผีร้ายในดันเจี้ยนระดับสามดาวเป็นอย่างไร เยี่ยนเฉาจึงควบคุมอัตราการเต้นของหัวใจและจังหวะลมหายใจของตัวเอง แสร้งหลับโดยไม่ลืมตา เพราะกลัวผีร้ายจะพบตัว