กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เยี่ยนเฉาในกระจกพลันยิ้มให้พวกเขา รอยยิ้มนั้นดูอ่อนโยนอย่างยิ่ง แต่ในสายตาของซานหลินกลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าผีร้าย
“เพียะ!”
ซานหลินคว่ำกระจกลง ไม่มองเยี่ยนเฉาอีก
เดิมทีขวัญกำลังใจของทีมเขาก็ตกต่ำอยู่แล้ว ตอนนี้ยังพบว่าเยี่ยนเฉาสามารถรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังจับตามอง ขวัญกำลังใจก็ยิ่งดิ่งลงไปอีก หากยังมองต่อไป ไม่แน่ว่าคนฝ่ายเขาอาจสติแตกกันเสียก่อน
ส่วนปลาบินที่กลับมายังฐานที่มั่นของฝ่ายตนแล้ว เมื่อเห็นเยี่ยนเฉาซึ่งกำลังนั่งทำสมาธิอยู่ลืมตาขึ้นกะทันหันและมองไปยังที่แห่งหนึ่ง แถมยังยิ้มอย่างมีความหมายไม่ชัดเจน ปลาบินก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัว
ยอดฝีมือคนนี้ไม่ค่อยยิ้มสักเท่าไร
เขามองไปยังทิศทางที่เยี่ยนเฉาจ้องมอง เห็นเพียงกำแพงสีดำมืด ไม่พบอะไรเลย