เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สามสิบนาทีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ทุกคนกลับมาที่ชั้นห้าอีกครั้ง และผู้เล่นที่เหลืออยู่เหล่านี้ เมื่อมองไปยังหนิวชุนเจียว สายตาก็ไร้ซึ่งความดูแคลนโดยสิ้นเชิง หลงเหลือไว้เพียงความหวาดระแวง แม้แต่คนฆ่าสัตว์ก็ยังกำดาบฆ่าสัตว์ในมืออย่างระมัดระวัง
“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉันแค่อยากมีชีวิตรอด ฮือ ๆ ๆ”
ทันทีที่ก้าวเข้าห้องมา หนิวชุนเจียวก็เริ่มร้องห่มร้องไห้อีกหน เพียงแต่ทุกคนไม่หลงเชื่ออีกต่อไปแล้ว เสียงร้องไห้นั้นยามนี้กลับฟังดูเหมือนกระดิ่งทวงวิญญาณเสียมากกว่า หนิวชุนเจียวในตอนนี้ปลดผนึกสิ่งของไปได้ถึงสองอย่างแล้ว
“เธอปลุกพลังลำดับพลังขึ้นมาใช่ไหม ถ้าฉันเดาไม่ผิด น่าจะเป็น [C—112 ตามรอยกลิ่น] เธอถึงได้ตามหาเฮยเฟิงกับสตรีอาถรรพ์เจออย่างรวดเร็ว ส่วนพลังต่อสู้ของเธอไม่ได้แข็งแกร่ง จึงทำได้แค่อาศัยอสุรกายคอยถ่วงผู้เล่นเอาไว้ แล้วเธอค่อยฉวยโอกาสลงมือฆ่า”