กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 ทำความสะอาดสนามรบ
ลั่วเป้ย์ที่ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะใช้มือข้างหนึ่งกุมหน้าท้อง ส่วนอีกข้างกำลูกศรแน่น เธอเดินก้าวต่อก้าวเข้าไปหาราชาก็อบลินที่ขยับตัวไม่ได้ ฝีเท้าของเธอเชื่องช้าทว่าหนักแน่นอย่างยิ่ง
เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันรุนแรงของอีกฝ่าย ราชาก็อบลินก็หวาดกลัวสุดขีด สุดท้ายจึงร้องไห้คร่ำครวญพร้อมกับอ้อนวอนว่า:
“ขะ…ขอร้องล่ะ ไว้ชีวิตข้าด้วย……”
“แล้วตอนที่เผ่าพันธุ์ของข้าขอร้อง เจ้าเคยไว้ชีวิตพวกเขาบ้างไหม?” เพลิงโทสะในดวงตาของลั่วเป้ย์ยิ่งโหมกระหน่ำ หลินเซิ่งมักจะคิดเสมอว่าลั่วเป้ย์เป็นเด็กสาวที่มีนิสัยขี้อาย เขาไม่เคยเห็นลั่วเป้ย์ในมุมนี้มาก่อนเลย
เสียงของราชาก็อบลินสั่นเครือยิ่งขึ้น: