เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 สังหารอสูรกินคนเพศเมีย
ความเงางามบนผิวโล่มือเดียววูบผ่านไป ชั่วพริบตาเดียวพื้นผิวโล่ทั้งหมดก็กลายเป็นภาพฉาย ทอดเงาเป็นรูปร่างของโล่ที่เกือบจะโปร่งใส เพียงแต่โล่ภาพฉายนี้มีขนาดใหญ่กว่าโล่มือเดียวบนแขนของหลินเซิ่งมากนัก
“ตูม!”
ลูกไฟขนาดมหึมาพุ่งเข้าปะทะกับโล่ภาพฉาย แรงระเบิดก่อตัวเป็นกำแพงไฟขนาดยักษ์ไปตามรูปร่างของโล่โปร่งใส
หลังกำแพงไฟ หลินเซิ่งรู้สึกเพียงคลื่นความร้อนที่โหมกระหน่ำ เขาไม่กล้าจินตนาการเลยว่าหากลูกไฟเมื่อครู่พุ่งเข้าใส่ตัวเขาโดยตรง ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร!
ก็อบลินตรงหน้ายังคงเบิกตากว้างด้วยความเคียดแค้น แต่ทว่ามันไม่มีวันได้หลับตาลงอีกตลอดกาล หลินเซิ่งจึงแกะมือของอีกฝ่ายออก ตอนนี้ดาบเล่มนี้กลายเป็นของหลินเซิ่งผู้นี้แล้ว!
เขาหันกลับไปมองอสูรกินคนสองหัว แล้วตวัดดาบสวนกลับไป!