เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 โง่ไปเลยล่ะสิ ฉันก็บินได้เหมือนกัน!
ระหว่างยอดเขาสองลูกเบื้องหน้าห่างกันราวสองสามร้อยเมตร ซูหยวนพุ่งตัวเต็มกำลัง จากนั้นกระโดดขึ้นไปอย่างแรง
“บึ้ม—”
พลังกระโดดอันน่าสะพรึงกลัวเหยียบยอดเขานี้จนแตกร้าว ร่างกายพุ่งทะยานออกไปดั่งกระสุนปืนใหญ่ ร่วงลงสู่ยอดเขาเบื้องหน้า
ราวกับอุกกาบาตตกกระทบพื้นแล้วไล่ตามต่อไป
มหานกยูงบินอยู่บนฟ้า ซูหยวนก็ไล่ตามอยู่บนพื้น หากไม่สังหารมหานกยูงกินคนตัวนี้ เขาจะไม่มีวันยอมเลิกรา!
ข่งเชาแทบจะสติแตก มันพยายามบินขึ้นไปบนฟ้าสูงถึงหนึ่งพันเมตรแล้ว แต่มันได้รับบาดเจ็บสาหัส ดูเหมือนจะทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ทว่าในตอนนั้นเอง เบื้องหน้าก็ปรากฏหน้าผาแห่งหนึ่ง ก้นผาน่าจะลึกเป็นพันเมตร ส่วนฝั่งตรงข้ามหน้าผาอยู่ห่างออกไปราวห้าหกร้อยเมตร
ข่งเชาดีใจอย่างมาก พยายามกระพือปีกบินข้ามไป ขณะเดียวกันก็คำรามด้วยความตื่นเต้นและเคียดแค้น “ผู้วิวัฒน์โลกมนุษย์ที่น่ารังเกียจ แน่จริงก็ไล่ตามมาสิ...”